Żur Staropolski

Przed wiekami sporządzano polewki z ziarna zbóż roztartego między kamieniami. Tak powstał żur będący ulubioną zupą naszych przodków. Nazwa żur pochodzi od słowa sauer – kwaśny. Jedna z najstarszych polskich zup, opisywana już w XIII wieku, była przez wieki w Polsce potrawą narodową. Ta nieskomplikowana potrawa przetrwała stulecia, nie tylko w kuchni ludowej, ale i dworskiej. Żur gotowano na mięsie, wędzące, białej kiełbasie, zabielano mlekiem lub śmietana. Prawie każdy region Polski ma własny charakterystyczny sposób przyrządzania żuru.

Podstawą każdego żuru jest zakwas, robi się go zawsze na kilka dni wcześniej. Jako dodatek stosuje się ziemniaki, szynkę i gotowane na twardo jaja.